عرض شود که بله بیش از ٢ ماه از ورود من میگذره و خوب دارم به یه نتیجه گیری های جدید واسه اینجا میرسم و اونم اینه که بیام یه جورای دیگه ای بنویسم حالا جونم براتون بگه از پست ازترالیا که خوب والا من از همون روز اولی که وارد شدم سر راه از ایستگاه اتوبوس یه مغازه خیلی شیک دادم که وسایل تحریر و کامپیوتر و اسباب بازی و ... میفروخته و بهتر که نگاه کردم دیدم بعله نوشه پست!

خلاصه گفتم لابد این یکی از این زنجیرهای هاس که اسمش پست هست و بعد تر ها فهمیدم که اینجا پست یه شکرت خصوصیه که هزار جور اجناس مختلف میفروشه و در ضمن کمی کار بانک رو هم انجام میده و خوب البته وظیفه خودش رو که پست باشه! اما از نحوه کارش بگم اینجا همه از اداره پست راضین و اکثر کالا هایی که مثلا از تو نت میخری یا خیلی چیزهای دیگه با پست ارسال میشه و خوب خیلی هم سر موقع و منظم تحویل میشه. بر عکس مالزی که پست زیاد مالی نبود و همه با دی اچ ال و تی ان تی کار میکردن. عرض شود که اینم بنویسم که بعد های یادم بیاد:‌اولین چیزی که از پست من رو جذب کرد پرینتر های لیزری ارزون اچ پی ش بود که تبلیغش رو خیلی گنده پشت شیشه زده بود!

والا مورد دوم هم بحس شیرین سوسک هست که من(ماشاالله) در این ٢ ماه و خورده ای حتی یک موردش را ندیدم و خوب دلم برای سوسک ها تنگ شده! (ای استرالیا بی سوسک) حالا دوستان میگن سیدنی هواش مرطوبه سوسک هم داره برای ملاقات اونا هم شده خدمت خواهیم رسید.

والا جونم برات بگه ما ۵ ساله معضل آرایشگاه داریم این ۴ سال قبلی رو از تنبلی خودم و بی خیالی آرایشگاه نمیرفتم اگر نه که مالزی فوقش ۵ هزار تومن بیشتر نمیشد منتها در این اوزی آباد قضیه فرق داره والا دوستان که اینجا عمری رو سپری کردن میگن که آرایشگاه از ٣٠ دلار شروع میشه( اگر فکر کردی منظورم اونیه که خانم ها یا بعضی! آقایون در ایران میرن کور خوندی- همون کوتاه کردن خشک و خالی ساده رو میگم) اما حالا ایرانی جماعت یکی رو پیدا کرده ٢٠ چوب میگیره و خوب ما هم به همین جهت الان برای صرف جویی ٢ ماه هست کلمان رنگ قیچی ندیده!

پ.ن١:‌ مقایسه با مخارج این جا هم گرون چون ما اینجا خرج خورد و خوراکمون هفته ای فوقش ۶٠ دلاره حالا خودت حساب کن)

پ.ن ٢:‌میگم هیچی خواننده هم نداریم وبلاگه ما داریم!